Ποίηση Σθένους Ανάβασης Poem by Lionara S.t.m.o.l

Ανεβαίνω τα πέτρινα σκαλιά
Προς τον καθαρό αέρα
Λίγο πιο πάνω από το τελευταίο καμπαναριό
Με σθένος που εξασθενεί
Πριν ασθενήσω από ψυχασθένεια
Και δέσω την καρδιά μου κόμπο
Στην αυλή του φαρμακοποιού
Βάζω το κέρμα στην πόρτα της «Ποίησης»
Ανοίγω και μπαίνω μέσα
Παρατηρώ όλες τις σκοτεινές γωνίες
Στο βάθος λάμπουν στο σκοτάδι
Τα λεμόνια στύβω και πίνω τις σταγόνες
Εξέρχομαι, πατάω «άκυρο»
Και παίρνω το κέρμα πίσω
Με ανανεωμένο σθένος
Ανεβαίνω τα πέτρινα σκαλιά

[Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Οι Νάνοι» του Χάρολντ Πίντερ]