Προσωπική Άνοιξη Poem by Lionara S.t.m.o.l

Απαρνήθηκες την αυθεντική σου ταυτότητα
Και δίκασες όλο τον κόσμο για την επιλογή σου
Κανείς δεν σου κράτησε τα χέρια όταν πετούσες πέτρες
Στόχευες ανελέητα! Καλυμμένα απόλυτα( ;)
Ακόμα ανθίζει η καρδιά! ! ! ! … Απορρώ!
Όμως κανένας μουσικός δεν μπορεί ν'ανακαλύψει με την σκαπάνη του
Την ερωτευμένη αγάπη για τον Άνθρωπο στο αίμα…
Βαθυά! Πολύ βαθυά…
Τόσο που δεν νιώθει κανείς… (Έστω και λίγο ρηχότερος)
Τέτοιο ρίγος;
Μόνο όποιος τολμά να βλέπει:
Τον Ουρανό, τ' Άστρα, το Θάνατο…
Άλλος;
Κανείς.