Μέσα στο χάος με ελπίδα λειτουργώ
σαν να ‘ταν πάντα η γουλιά η τελευταία
λεπίδα δίκοπη το κάθε ένα λεπτό
το Μίτο σφίγγω στη μάχη την μοιραία.
Ίσως απάτη, κατασκεύασμα του νου
μα έτσι νιώθω των ανθρώπων την αγάπη
το μόνο κίνητρο για Έργα τ΄ Ουρανού
από τη Γη να κοσκινίζεις το Αλάτι.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem