Μαζί με τα σύννεφα
η αγάπη σου έφυγε
με τις φευγαλέες ηδονές
και τους εφήμερους έρωτες
ψάχνεις καταφύγιο
για τον πόνο
που ο άνεμος ξανά σε παρέσυρε
Αν σταγόνα θλίψης δε στάξει
ο σπόρος της καρδιάς
με άρωμα το σύμπαν
πώς να μοσχοβολήσει;
Τα πέταλα της Αγάπης
στον Ήλιο πως να δείξει;
Σε σπηλιάς καταφύγιο σκοτεινό
από μαρασμό θα καταλήξει.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem