Έβαλες πέτρες το ποτάμι σου να φράξεις,
μέσα σε δίχτυα φυλακίζεις ομορφιές.
Νομίζεις τέλεια σε ασφάλεια θα ζήσεις,
σε άμμο και λάσπη βουλιάζουν οι πλιθιές.
Είναι το αίμα σου ποτάμι π΄ ανταριάζει,
Ποθεί λικνίσματα για να περάσει δάση…
Λίπους εμφράγματα το έχουν να λιμνάζει,
το παιχνίδι της ροής το έχεις χάσει.
Τίποτα ίδιο όλα αλλάζουν στην πορεία,
κι αναπολείς μια παλιά φωτογραφία;
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem