Όταν έρθει η ώρα χωρίς είδωλο να υπάρχω
πάλι στα μάτια σαν κοιτώ είμαι στο πλευρό σου.
Βιάζεσαι πλάι μου να ‘ρθεις όπου κι αν βρεθώ
Παράκληση στους ποιητές θα κάνω για τους μύθους.
Τον Άδη να ομορφύνουνε… τρομάζουνε τους ίππους
Κι οι άντρες χάνουν την λαλιά μαζί με την αντρεία.
Μα πιο πολύ οφείλουν φόβο στη δουλεία.
Να πλάθουν ήρωες λεύθερους* που τα βουνά διασχίζουν
στο θάνατο του φίλου τους τον εαυτό π'ορίζουν
δίχως πόνους και κλάματα, μονάχα μακαρίζουν
Σε περιμένω ενεργητικά σε δάση δίχως ίσκιους.
*(σώφρονες, ευσεβείς, ανδρείους)
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem