Φιλώ βατράχια
πρίγκιπες να γίνουν
μια και οι πρίγκιπες
στο εγώ τους μόνο σβήνουν.
Άξιοι νόμιζα
πως ήταν της μορφής τους
δεν υπολόγιζα
την θνητή ισχύ τους.
Ένοχος πόνος
τζάμπα μη με λιώνει
φύση αδύναμη
είχαν. Και με λυτρώνει!
Στιγμές με νάρκισσους
ρηχές, μπορώ να ζήσω
βαθιά πηγάδια
με βάτραχους να ορίσω
[Εμπνευσμένο από το βιβλίο «η δικηγόρος» της Μάρω Βαμβουνάκη]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem