Το Μίσος Σου Αυταπάτη Poem by Lionara S.t.m.o.l

Είχα προβλέψει ότι θα με μισήσεις
νόμισες από έρωτα απόντα φιλιά…
Πνιγμένος στον πόνο σου πώς να νοήσεις;
Νανουρίζεις όνειρα, ελπίδων, απατηλά.

Είσαι σαν δεντράκι μικρό που κιτρίνισε
σε εδάφη άγονα, γι΄αυτό σκληρά
μάζεψε τις ρίζες και έλα πλησίασε
σε ανθρώπους που δίνουν, ζωντάνιας χαρά…

Πόνος στον πόνο και δεν συμπόνεσες
κανέναν άνθρωπο σε αγκαλιά
οι άλλοι όλο φταίνε και δεν συγχώρεσες
λιώνεις πια, έμεινες δυο μάτια υγρά.

Ως ευφυής τη ρίζα σκάλισες
αέρα υγείας να δουν τα κλαδιά
με τη σιωπή κακία προκάλεσες
αγάπα το δέντρο σου, μίλα μακριά…