‘αναίτια Ζωή: Απελπισία' Poem by Lionara S.t.m.o.l

‘αναίτια Ζωή: Απελπισία'

Αγάπησες τη θάλασσα και όχι τα ουράνια

Θαύμασες τον καθρέφτη χωρίς να δεις εσένα

Νήστεψες χρόνια τη χαρά και δόθηκες στο ψέμα

Παρέδωσες στον έρωτα την κάθε άμυνά σου

Πηγή της δυστυχίας η αναίτια σκοπιά

Ζωή όμως ανεξέταστη ρέει σε απελπισία

Εχθρούς θωρείς τους αδερφούς μ' ασήμαντη αιτία

Ποια ερωτήματα έθεσες στου σκύλου τη λαχτάρα;

Όπως σ' απάντησε αυτός σιωπούν και τα ουράνια!

Είμαστε όλοι αδελφοί με μια κοινή αιτία

‘αναίτια Ζωή: Απελπισία'
Friday, June 19, 2020
Topic(s) of this poem: reasoning
POET'S NOTES ABOUT THE POEM
* Search for our new free ebooks 'Internity', 'Ασκήσεις Νοήματος', 'Το ΠΟΛΥΤΙΜΟ κάτι', 'ΣΥΝ ΟΥΣΙΑ', 'ΤΥΜΠΑΝΙΣΜΟΙ' and [Internet of Meanings] in smashword, easywriter and searchingthemeaningoflife (wordpress)

**More creations on internet as Searchingthemeaningoflife


***The creations are inspired by books. Universally kisses. Renew them, put them music, translate them for FREE.All copyrights of published pictures
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success