‘πλύσου Το Δάκρυ Μου' Poem by Lionara S.t.m.o.l

Πλύσου το στερνό δάκρυ μου
Να νιώσει ο λογισμός σου
Έντονους πόθους και καημούς
Κι όλα τα καμωμένα
Που φέραν στην καρδιά πουλιά
Να φτιάξουν τη φωλιά τους
Κει να κλωσήσουν τα αυγά
Να γειάνουν τη γενιά τους
Μπορεί να φεύγω μα εσύ
Να ‘χεις τούτη τη γνώση
Να αλλάξεις του κόσμου τη ροή

Που του ‘χω Αγάπη τόση
Ένα μου δάκρυ σου αρκεί
Να βγεις απ' το μαράζι
Τα πάθη λιώνουν το κορμί
Με φως η νύχτα αλλάζει
Λευκά τα περιστέρια μου
Και φόρα τα φτερά τους
Τέχνη κατέχεις ποίησης
Στείλε την ομορφιά τους
Σε όλα τα πέρατα της γης
Και στα απέραστά της
Να γειάνει κάθε γωνιά ψυχής
Από τα σκοτεινά της

Πλύσου το στερνό δάκρυ μου
Να νιώσει ο λογισμός σου
Έντονους πόθους και καημούς
Μες στο συνειδητό σου