περπάτησα απαλά μέσα στην καρδιά σου
έδειξα λάμψεις εκεί που σκάλιζες κάρβουνα σωρό
διαμάντια λύτρωσης τα ποιήματά σου
να δώσω επίλογοστα εγκλήματα μπορώ;
από γέννας στην ψυχή εγκληματούμε
θύματα, θύτες, κατήγοροι και μάρτυρες μαζί
δικάζουνε ατέλειωτα οι σκέψεις τα συγκαλυμμένα
συνήγοροι και δικαστές, όλοι η ίδια η μορφή
όσο ξεμπλέκεις το κουβάρι σε προσέχω
τις λεπτομέρειες με προσοχή παρατηρώ
προχώρα! οι στάσιμες πληγές σαπίζουν
μέσα σου αθώωσε τον ένοχο μοναχός
τα πάθη σε μια φωτογραφία βλέπω
της μοίρας σύμβολα στα όνειρα κοιτώ
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem