Με Μπούρκα Ή Χωρίς Poem by Lionara S.t.m.o.l

Πριν γεννηθώ οι εμμονές σου μ' έχουν λούσει
για μια γυναίκα όλοι οι δρόμοι είναι αλλιώς
η μήτρα έταξε μια γέννα, να γεννάει
χωρίς αντάξιο της θυσίας της, σεβασμό

Στις απαιτήσεις, το πετσί όλο δαγκώνω
σας βρίσκω χώρο στην καρδιά… Χαμογελώ!
Παιδιού λαχτάρα αρνούμαι να ματώσω
το δάκρυ μάνας, του τέκνου χαλασμός

Μια υπεράσπιση στα δύσκολα ας μετρούσα
και τί δε θα ‘δινα, στους πάτους μου να μπεις
είναι ανέφικτο το λίγο έστω να νιώσεις
της φύσης μοιάζεις ο αγνωστικιστής

Η αγάπη λάθος, η ελπίδα ψευδαισθήσεις
μέχρι της μάνας να βιώσεις τον καημό

[Έμπνευση από το βιβλίο του Χσσεϊνί Καλέντ «Στη χώρα των χρυσών ήλιων»]