{κύκλοι Ζωής} Poem by Lionara S.t.m.o.l

Στα χέρια μου εσύ θέλεις να πεθάνεις
Κι ας είναι αυτό για μένα το φρικτό
Ατέρμονα τον πόνο να βιώνω
Να σβήσω αυτόν τον πόθο πώς μπορώ;

Όσες φορές στο σύμπαν κι αν γεννιέμαι
Εσένα κάπου κάπως συναντώ!
Αδύνατο να δω πως δεν ταιριάζω
Στον κόσμο μου σε βάζω όπως μπορώ!

Το τέλος σου αρχή είναι για μένα
Σε κύκλους σωτηρίας να γυρνώ
Σαν το ποντίκι σε μια ρόδα νιώθω
Στα ίδια αισθήματα γυρίζω κι απορώ!

Το μίτο πάλι πιάνει ο Θησέας
Και χάνεται σε σπήλαιο σκοτεινό
Προτού του ταύρου κέρατα να πιάσει
Πίσω στο φως της αγκαλιάς μου τον τραβώ

[Εμπνευσμένο από τη σειρά Dark]