Σπασμένες Ψυχές Poem by Lionara S.t.m.o.l

καμιά φορά, βάρος αβάσταχτο οι Ιδέες
όπως η Σάρκα πονά από πόθο κραυγαλέα
τότε αποφεύγουν των ανθρώπων τις παρέες
η τέχνη, η φύση, παρηγοριά και τα βιβλία

με ηρεμούν, μου απαντούν… ψυχής αξία!
"για μελλοθάνατων αγχώνεσαι γραβάτα! "
Όλα Γελοία! μικρή η ζωή για τιμωρία
θρηνείς για γάτα που σπάει όλο πιάτα…


υποκύπτεις στις Ιδέες και τη Σάρκα
δύναμη αδύναμη με μπράτσα γυναικεία
πάλι κατάφερε να ξεπεράσεις τ΄άκρα
η ψυχήσπασμένη χάνει την αυταξία

άσε τα λόγια των ανθρώπων που γελούνε
μίλα σε αγάλματα που ξέρουν να ακούνε