Όνειρα αταξίδευτα δε θ' άφηνες παιδάκι
στο ράφι τοποθέτησες ακόμα ένα βαρκάκι
κάποτε στις θάλασσες κύματα όλα μετρούσαν
λιώνανε όλα στο νερό κι από χαρά πηδούσες.
Κοίτα τώρα τα μούτρα σου, κοίτα και το ράφι
τα όνειρα μαράθηκαν με σκόνη αντί αλάτι
τις νύχτες τα αναμετράς, τις μέρες σου ξεχνιούνται
Αγάπα εκείνο το παιδί νηφάλια που παίζει.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem