କାଁଜେ ଦେମି Poem by Gajanan Mishra

କାଁଜେ ଦେମି,
କାଁଜେ ଦେମି ମୋର କବିତା,
ମୋର କବିତା କାଁଜେ ଦେମି ମୁଇଁ
ତମକେ, ଦେମି କେନ ଖୁସିରେ?

କାଣା ଭାବୁଛ
ମୋର ପଛଆଡେ
ନେଇଁ ପାରବାରତକ୍ ଜାନି,
କାଣା କରୁଛ କେନ
କେତେବେଲେ ବୁଝା ପଡୁଛେ ନେଇଁ।

ମାରୁଛେଁ ଲେଦା
ଆକାଶକେ ଛୁଉଁଛେ ନେଇଁ,
ବୁଡୁଛେଁ ସମୁଦର ଭିତରେ
ଦେହେ ଉଦା ହଉଛେ ନେଇଁ।

ଜଉଛନ୍ ହେତକି ଲୋକ
ପହଁଚୁଛନ କେନ
ଜନା ପଡୁଛେ ନେଇଁ,
ଅଉଛନ୍ ଭି ଉତାରକେ ଉତାର
କେନୁ ଅଉଛନ୍ କାଁକାଜେ ଅଉଛନ୍
କିହେ ଜାନୁଛନ୍ ନେଇଁ
କିହେ କିଛୁ ବୁଝୁଛନ୍ ନେଇଁ।

ମୋର କବିତାଥି
ଗୁଟେ ଭି ଶବଦ ନେଇଁ,
ମୋର କବିତା କାହାକେ ବି
ବଦଲାବାରକାଜେ ଚାହେଁବାର ନେଇଁ।

କବିତା ଭିତରେ
ପବନ ନେଇଁ ପାଏନ ନେଇଁ
ହେନ୍ତା ଭି
କବିତା ମୋରନେ ନେଇଁ
ମୋରଟା ନେଇଁ।