Ήρθες και χώθηκες στον κόσμο μου
Μάταια ψάχνω πλέον για κενά
άσπρα σεντόνια της βαλίτσας σου
φαντάσματα, έστρωσα να εξαγνίσουνε
της πλάσης μυστικά
Στην τσέπη
κράτησες αντίστασης κουρέλια
μνήμες ακίνδυνες για διεγερτικά.
Να περιμένω το αύριο είναι πια ανούσιο
Είμαστε Ένα!
Στο Τώρα μέσα, το πριν και το μετά.
Όλα εδώ, σε μια Όμορφη αγκαλιά!
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem