Ασταμάτητα δακρύζεις Ουρανέ
στην πόλη της υπερενέργειας,
στο σπίτι του Σωκράτη.
Με θέα την Ακρόπολη,
ζόρικα ευχάριστες οι συναντήσεις,
με το σπόρο εντός,
ανάμεσα στις Ιερές κολώνες.
Είσαι Όμορφη Αθηνά
κόντρα στην επιβαλλόμενη ασχήμια.
Θαυμάσια στο φως ισορροπείς
στο βάθρο σου ωραία κόρη
κι εσένα που λείπεις στις Αγγλίες
επάξια σε αντικαθιστούν
οι Ελληνίδες μητέρες, κόρες, αδελφές.
Διευρύνουν τη σκέψη
οριοθετώντας τη γνώση
όλο και πιο πέρα
προς την ελευθερία
και την Ομορφιά
των ανδρών και του κόσμου.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem