Θνητή ζωή, όλα σου μοιάζουν τραγωδία
Αγγίζεις άνθρωπο… τρέμεις από ουσία!
Μέσα απ΄ το άγχος, αναδύεσαι με αγωνία
Σε ροζ καθρέφτη βλέπεις μονάχα αξία
Δώσε το χέρι ν΄ ανεβούμε τα βουνά
Σε φρέσκο αέρα το αθάνατο ξυπνά
Ροή της φύσης να αισθανθείς από ψηλά
Κύκλος που κλείνει όσο ατέρμονα γυρνά
Ήσουν Θεός πριν γεννηθείς γίνε ξανά
Θυμήσου είσαι ‘Ένα με τη φύση π΄ Αγαπά
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem