Για της ημέρας το φαϊ
Της νιότης σπάζεις το κορμί
Στης εργασίας την σκλαβιά υποχωρείς
Καμιά ελπίδα ελευθερίας
Έχει ο ορίζοντας χαθεί
Καμία μέριμνα απογόνων
Χάνεσαι και χάνονται μαζί
Θαυμάζεις, σέβεσαι, απολαμβάνεις
Με κάθε τρόπο την ζωή
Ό, τι σου έμεινε: Να είσαι Εραστής
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem