Είμαι υπάλληλος
Είμαι ένας ισοβίτης
Είναι ψευδαίσθηση
Η χάρη που ζητώ
Μόνη διέξοδος
Είν' η ζωή δραπέτη
Να μείνω εδώ χωρίς το σεβασμό;
Έδωσα πνεύμα…
Έδωσα αίμα στο στρατό…
Χαλάλι η Αγάπη
Ποτέ δεν πάει χαμένη
Στην βλέννα όμως
Πώς να προσαρμοστώ;
Καμιά ιδέα, ελπίδα ελευθερίας
Με χρήμα δεν εξαγοράζεται εδώ
Κι αν με πιάσουν
Ας με μαστιγώσουν
Ένα συνήθιο
Κατάντησε κι αυτό
[Έμπνευση από το βιβλίο «Αναμνήσεις από το σπίτι των Πεθαμένων» του Φ.Ντοστογιέφσκι]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem