Πανούκλα Καρδιάς Poem by Lionara S.t.m.o.l

σ' αυτήν την πόλη τα πουλιά πια δεν πετούν
δεν βρίσκουν δέντρα για να κρύψουν την φωλιά τους
τρέχουν οι άνθρωποι… για ύλη παραληρούν
τη φύση ξέχασαν, τους βρήκε η συμφορά τους

σάπιες οι σχέσεις, σάπιοι και οι ανθρώποι
του έρωτα αγάπη την ξεχνούν πριν πεις «γιορτή»
άρρωστοι όλοι την ασφάλισαν την πόλη
καμιά ανάμνηση από εμπειρία δυνατή

καμιά ελπίδα να σταθούνε δυνατοί
τώρα παλεύουν την πανούκλα με συνοχή
και δεν θ' αργήσει η υγεία να φανεί

λησμονήθηκαν όλοι οι πεθαμένοι
απομακρύνθηκαν παθητικοί αγαπητικοί
έλαμψε η ισότητα σε λύτρωσης στιγμή

στο χρόνο φάνηκαν οι ψευτοαγαπητικοί
ήρωες κι άγιοι σκοτώθηκαν κι αυτοί
λίγοι οι «άνθρωποι» που σώσαν το παιδί

(Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Η πανούκλα» του ‘Αλμπερ Καμύ)