Αποφυγή Αυτογνωσίας Poem by Lionara S.t.m.o.l

Νοητικά, αντίο είπα από καιρό

μόνη το μέλλον σου να χτίζω το μπορώ

αυτού του δρόμου την πορεία δεν αντέχεις

πετροβολάς το έργο και τον καλλιτέχνη



Όσα δεν φτάνεις τα χλευάζεις από ζήλεια

στοργής αισθήματα, χυδαία τα λες παιχνίδια

να δεις δε θες όλους ελεύθερα αδέρφια

μόνο το μνήμα μου, σου τρέφει όλα τα κέφια



Λειτουργικά, μένουμε απλά συνταξιδιώτες

ειν' ανοιχτές στη ροή αυλάκια πόρτες

στα φτερά σου άλλο δε βάζω βαζελίνη

θα λες πως κάποτε την γνώρισες εκείνη( ;)



Από μακριά να μ'έχεις πάντα αγαπημένη

λίγα να ξες, να μη σου είμαι δεδομένη

από κοντά η υποκρισία σου είναι ίδια

μάτια καθρέφτες δεν αντέχεις στα ταξίδια