Χωρίς Νευρώσεις Poem by Lionara S.t.m.o.l

Είναι παλιές οι ηδονές που πίσω σε κρατάνε
είναι εμπειρίες παιδικές που την καρδιά πονάνε
όνειρα ανεκπλήρωτα το να τις ξαναζήσεις
κι άλλη απογοήτευση! Έχει η ψυχή λυγίσει…

Δεν έμεινε πια δύναμη για να διεκδικήσεις
σε όνειρα ανέλπιδα, ζεις( ;)με παρανοήσεις
στα λόγια ζεις( ;)εμμονικά, τέλειωσαν οι ιδέες
η δράση σε τρομοκράτησε και φεύγεις όλο φεύγεις

Ένα άνθος στην πόρτα μου, τα βράδια,
όλο αφήνεις είναι τιμή προς την νεκρή,
ζωή που πίσω αφήνεις έπαψα πια να το κοιτώ,
θέλω πάλι να δράσεις όπου ελπίζεις
για Ομορφιά, τα άνθη σου να γράψεις