Λίγο καφέ
Πολύ τσίπουρο
Και ρύθμισα τις χορδές
Γράσαρα το δοξάρι
Να είναι ικανό
Για όμορφες μελωδίες
Αρμονικές με το περιβάλλον
Τις παρτιτούρες που διάβασα
Συλλέγω και επινοώ
Τις αφήνω στη ροή
Να πλέουν
Ως χάρτινα καραβάκια
Ψάχνοντας νόημα
Με τρόπο
Να γαληνεύουν
Το άγχος της επώδυνης
Προσδοκώμενης ελευθερίας
Και της μετάλλαξης
Του «τίποτα» σε «κάτι»
Με καμαρώνεις μαμά;
Ξέχασα αν ζεις
Ξέχασα την ηλικία μου
Αλλά αν δεν είναι αυτό ωραίο
Τότε τί είναι;
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem