Προδωμένες Δονήσεις Poem by Lionara S.t.m.o.l

Ατόφια όνειρα δεν έκανα ποτέ
τα όσα έζησα βουλές, όλες των άλλων.
Όλα τα χάρηκα σαν να ‘μουνα εγώ
κάθε σκαλί, ψυχή πέντε χρονών.

Σφυρίζω ανέμελα, για όλους τραγουδώ.
Ζείτε στα όνειρα! Σας δίνω το ρυθμό…
Με πικρή ζάχαρη, άφθονα δημιουργώ…
Τρίζει η σκάλα! Με ‘σας γελάω… Αγαπώ!

Τ' άπιαστα όνειρα, οι μάταιες ελπίδες
σας ‘δώσαν νόημα(?)Προδώσατε σαν προδομένοι!
Όλα τα δώσατε για ένα άχρηστο Εγώ.
Τις χαμένες νύχτες σας μετρώ…
Κάθε σας κύτταρο ισάριθμα φιλώ