[φτερά Δύναμης Συντρόφου] Poem by Lionara S.t.m.o.l

Άκουσες τον ψίθυρο του λουλουδιού
και τη μελωδία της σιωπής μου
την κραυγή της ψυχής και τον
αναστεναγμό της καρδιάς μου

Έτσι άνθισε το λουλούδι εντός μου
σε μια και μόνο στιγμή
δίχως να περιμένει αλλαγή εποχής
Είμαστε πνευματικοί συγγενείς!

Μα η κοινωνία σου έθεσε
το στεφάνι της δόξας στα μαλλιά
ενώ εσύ ήθελες το χάδι μου μόνο.
Μας έσπρωξε στην δική της αθλιότητα!

Όμως γνωρίσαμε κάτι πιο υψηλό
απ' τον ουρανό, πιο βαθύ απ' τον
ωκεανό, πιο παράξενο απ' τη ζωή
το θάνατο και το χρόνο