Με Τη Γύρη Των ΄αστρων Στα Χείλη Poem by Giorgos Vlachos

Με Τη Γύρη Των ΄αστρων Στα Χείλη

Με τη γύρη των άστρων στα χείλη

και σαλπιγκτές τους αιώνες,

από την πεδιάδα του χρόνου

και τον κάμπο της ιστορίας δραπέτευσα

15 Αυγούστου 2000.




Η μούσα κυοφορεί στο αίμα μου σαν τρέλα.

Ο Αίολος, συνταξιδιώτης, δηλώνει εκεχειρία.

Ο Τειρεσίας, καμηλιέρης, πίνει κρασί στην

όαση της Αθήνας.

Ικτίνος και Καλλικράτης χειροκροτούν το θαύμα.




Κι ο ποιητής, γυμνός απ' την τρέλα

και την Πανσέληνο,

Μάνα των πυραμίδων,

πορεύεται

με τη Sobkiv Halina

ταξίδι 360°







16.8.2000

Γιώργος Βλάχος

δεν έχω visa για την ελευθερία

σ. - 11 -

Με Τη Γύρη Των ΄αστρων Στα Χείλη
Wednesday, January 16, 2019
Topic(s) of this poem: poem
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success