Με υποτιμούσες
Περίμενες να αράξω
Στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία σου
Έδωσα αγώνα να σου αποδείξω το αντίθετο
Η αδιαμφισβήτητη αριστεία τα κατάφερε
Ζήτησες συγνώμη για την πολύχρονη αδικία
Και ας συνέχισες να συγκρίνεις δυϊκά
Για την απουσία καλών αισθημάτων
Δεν χρειάστηκε να απολογηθείς
Φώτισα κάθε σκιερή γωνία στο δωμάτιο
Για να μπορώ αγνά να χαμογελώ
Έδειξα επιείκεια
Σιώπησα
Ανεπηρέαστα στην αναίσθητη
Συνεχιζόμενη αδικία
Για να υπάρχεις
και να σ'Αγαπώ
[Έμπνευση από το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη «Η μπαλάντα της ζήλιας»]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem