Μπροστά στις φλόγες όταν χορεύεις
Μέσα σε πέπλα μεταξιού
Κάτι το απόλυτο μου μοιάζεις
Κι αρνούμαι πια να πάω αλλού
Έτσι ξυπόλητος που είμαι
Πώς να σου συστηθώ;
Κάλπικη λίρα λέω να γίνω
σαν Σταχτοπούτα να χαρώ
Όταν το απόλυτο όμως ζήσω
να φύγω τρέχοντας κρυφά
Ξέρω, θα σε στεναχωρήσω
Η ντροπή μου, ένοχη καρτερά
Μια ζωή κυνηγημένη
από αναμνήσεις μιας βραδιάς
Με όλον τον κόσμο σε συγκρίνω
Θεός μου φαίνεσαι όσο πας
Τζάμπα χαλάστηκα στο ψέμα
Εσύ ξέρεις να Αγαπάς
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem