Ακούς μόνο τη βούληση κι όλο η καρδιά πονάει
σκοντάφτει τραυματίζεται, κόντρα στο νου όλο πάει
Σε νιώθω, σε αφουγκράζομαι με ‘σένα ένα είμαι
Σε συμπονώ, σε νοιάζομαι αντίπαλος δεν είμαι
Είν' τα φαινόμενα αλλιώς από την οπτική μας
Όμως μαζί, σε μια αγκαλιά, πιο ομαλά ξυπνάμε
Με όλα τα «τίποτα» γροθιά, το «κάτι» καρτεράμε
[Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο» του Άρτουρ Σοπενχάουερ]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem