είναι η καρδιά σου λιονταρίσια αδερφέ
είναι τιμή μας να πατάς τη γη που ζούμε
το πρόσωπό σου, ατόφιο φόρεμα ψυχής
δίχως τύψεις, στο αύριο, περήφανα σε κοιτούμε
είσαι τα όνειρα που μείναν ενωμένα
είσαι τα ρίσκα που δεν πήρα μαζεμένα
αν σε μισήσω είναι δική μου αδυναμία
αν σε αγκαλιάσω ζω μαζί σου ευτυχία
σε στάβλο μπαίνεις και αποκτά υπεραξία
σε θρόνο πάλι, λάμπεις μ' ευκολία
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem