Θέλεις τα νύχια μου να μπήξω σε μια πλάτη
ν' αγκιστρωθώ ως θανάτου ναυαγός
χείλη υγρά με πόθο να φιλήσω
ν' Αγαπήσω όλο τον κόσμο στο λεπτό
αλλά εγώ σε Ουρανό λογοδοτώ
εκεί που αισθήσεις χάνουν της επαφής ρυθμό
έχω άλλη διάσταση αόρατη σε ‘σένα
που καμπυλώνει έναν Όμορφο εαυτό
καθώς χάνομαι, εσύ απλά εκφορτίζεις
αγνοείς του θηλυκού τον οργασμό
με φόβο στο άγνωστο, μόνο καταπιέζεις
πώς να εξελίξει η κοινωνία πολιτισμό;
[Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Η νέα ερωτική αναρχία», Πασκάλ Μπρυκνέρ; Αλέν Φινκελκρό]
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem