{χαιρέτα Τον Ξένο} Poem by Lionara S.t.m.o.l

Ο νέος μας χαιρέτησε προς άσπαστο μνήμα. Άδικα ( ;)
Ήταν νωρίς και δε νοιάστηκε. Εσύ έμεινες εκεί:
Στη φθορά του χρόνου, για χρόνια σάπιζες εσωτερικά.
Ώσπου συνάντησες την άχρονη που φόρεσε
μαργαριτάρια οδύνης σου μαζί με πέπλο υπομονής
και χαμόγελο. Την ακολούθησες! Μέχρι το κύμα
να φτάσει στην ακτή, η καρδιά σου αποκάλυψε
την δεύτερή σου ύπαρξη. Την καλύτερη!
Έναν σπόρο που εκτείνει κλαδιά, ανθίζει και καρπίζει.
Ατέρμονα μέσα στους αιώνες για όλους μας.
Τον νέο εναπόθεσες σε αστερισμό και τον ονομάτισες.
Εκεί βρήκες ασφαλή χώρο. Εδώ πουθενά ασφάλεια…
Μόνο οικειότητα. Για ανθρώπους και ζώα.
Κοίταξες πίσω και χαιρέτησες τον άλλο… Τον ξένο