चिनाखँ ः-मौनताया परिवेश दुने Poem by Tulsi Shrestha

चिनाखँ: - मौनताया परिवेश दुने:
मौनताया परिवेश दुने: , रोदन छम्ह मिसाया:
जि खः छम्ह याचक, , दिव्यदृष्टि बिइगु धर्मशास्त्र ह्यने
शान्तिया चिं तुइगु वस, म्वागु लाशया प्रतीक जुलः
छ्वय धुंगु प्रियया लाश नापः, जिगु जीवन व्यर्ध वनः

गज्यागु थ्व अदृश्य बन्धन, मुत्तिया लोभ छाये थुलि दंगु
प्रतिबिम्ब जि खः पीडाया, खुसिबाः जि ख लुमधंगु चाहनायाः
मझधार फसेजुगु डँगुा जि, अस्तित्व तम्ह मिसाः जि
सुगंन्ध मदुगु स्वां जि, दृश्य मखंगु मिखाः जि।

मिसा व मिजंया असमानताया, सवल दसु जि
किलं नगु प्रवित्र धर्मशास्त्रया पन्ना नं जि।
अभिशाप प्रतिफल जि, अशुभया प्रतीक नं जि ।
मातृत्व सुख मखम्ह मिसा जि, मृग तृष्णाया प्रतिबिम्ब नं जि ।

आलाः अति हे जुल, सहयाये मफुत थ्व कुण्ठाग्रस्त अवधारणातः
बिगुल पुइ जि आः , नव जागरण नारी मुत्तिया ।
आ लिजः जिगु थगु हे जुइ, जि जुइ मखु स्वैगु किच आः
दयके जि थगु हे धरातल, अस्तित्व जिगु भविष्यया ।

पुनरागमन जुइ बसंन्त ऋतुया आः, थ्व जिगु जीवनने।
आकांक्षाया कोपिला जुया, जि ह्वये सिमाया कचा कचा ख्य ।
आकाश थगु, जि रगायाये, इन्द्रधनुषया वरमालाखं
लुइके जि सहयात्री आ थत, सवल दर्शन नः दृष्टियाः ।
च्वमिः- - तुल्सी श्रेष्ठ