Το μέλλον πάνω
Η ιστορία κάτω
Κόκκοι πέφτουν, έπεσαν, θα πέσουν
Χρόνοι ρημάτων διευθετούν
Το μονοθέσιο ιδιωτικό κόσμο
Με τον εγκέφαλο σε παύση
Στο ρυθμό μελωδίας της κοινωνίας
Κι όταν οι φόβοι αυξηθούν
Επιβιώνουν οι άτρωτοι πια ψυχοπαθείς
Οι διαισθητικοί τυφλοί
Που μπορούν με μάτια κλειστά να πλοηγηθούν
Για να γυρίσει η κλεψύδρα
Για όσους τη λύση στο αίνιγμα αγνοούν
Ελάχιστοι οι υγιείς με μάτια ανοιχτά
Θέτουν αινίγματα
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem