Ένα παράθυρο στη φύση
δίχως ανθρώπους στη σκηνή
λίγη γαλήνη απλά να νιώσω
μόνη στον κόσμο να αισθανθώ
Μία ψευδαίσθηση μονάχα
μες τους ανθρώπους πως δε ζω
κλείνω τον ήχο των φωνών σας
ακούω της φύσης τον ρυθμό
Ακούω νερά να κελαρύζουν
ακούω πουλιά να κελαϊδούν
φύλλα στον άνεμο θροΐζουν
είμαι κομμάτι τους κι εγώ
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem