Σε κάθε σημείο γραμμής του ορίζοντα
καταλήγουν τα άπειρα σοκάκια επιλογών
έξω -πέρα από αισθήσεις συνεχίζουν
με χρώματα της σέπιας όνειρα ψιθυρίζουν
στου χρόνου τα θολά, ίχνη ζωγραφίζουν
με ένα κύμα χάνονται, αλλάζουν να επιζήσουν
από φόβο, φρίκη, σιχασιά τα όμορφα να στύψουν
έμμεση έκφραση του νου εξαίσιας ευφυΐας
στη χονδροειδή τη λογική το υφαντό να πλέξουν
ανθεκτικό στις αλλαγές κουστούμι σωτηρίας.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem