Της Πλύστρας Ο Γιος Και Τα ΄εργα Του 2 Poem by Giorgos Vlachos

Προς αδιάβαστους Εισαγγελείς...



Η ΄Ανοιξη κατάπιε τη γλώσσα της
Τη μήτρα της σφράγισε με χιλιάδες λουκέτα.
Τα μελίσσια κάνουν στάση εργασίας.
Τα λουλούδια μηρυκάζουν το αρωμά τους.

Το καλοκαίρι στον κόσμο του.

Φθινόπωρο και Χειμώνας μου είπαν
πως είδαν της πλύστρας το γιο
δηλητήριο να χύνει από τα μάτια
επάνω στο τραπέζι,
στα χείλη του φίδια να κουνάνε τις ουρές τους
και λάβες να σέρνουν το σώμα τους.

Ηφαίστειο σε στύση,
η γη σε εγρήγορση.
Τα λαγούμια υπερχείλισαν,
τ' απόβλητα πνίγουν τη χώρα.

Πυρρίχιους στις ρώγες του χορεύουν σατανάδες,
Τα δόντια του προτάσει στο Θεό,
Γυναίκες εκδίδει
κάτω από το θρόνο του Ξέρξη
στο όρος Αιγάλεω.

Ο νόμος τυφλός
και αόμματοι νομοθέτες
χειροκροτούν

Τα βραδύγλωσσα παιδιά του πουλάει
για ένα κεμπάπ,
στο σφυρί τα βγάζει
και με κλωτσιές τους λέει '' καλημέρα ''
στη λεωφόρο των κάδων.

Της Παναγίας τρυπάει τα μάτια
Του Χριστού δαγκώνει τ' αυτί
από την εικόνα
και τη ματώνει.

Θεός του το χρήμα.

Τις σάρκες της μάνας του μασάει,
στο σπερματοδοχείο του τις ρίχνει.
Τα κοκαλά της για παιχνίδι των σκύλων τα δίνει.
Του αδελφού του τρώει το μεδούλι
και σε μια κουταλιά νερό τον πνίγει.

Τα οράματα κλειδωμένα στο συρτάρι
καραδοκούν.

Η γυναίκα του δημόσια βερβελιά
μ'αλεργικό σύνδρομο τραβά τα μαλλιά της
- Κυρίως τα κάτω -
Κι απ' την ουρήθρα της πύον πίνει για νερό.


15-07-2001

Από την ποιητική συλλογή: Δεν έχω visa για την ελευθερία