Als er inderdaad echt niets bestaat Poem by Hans Faverey

Als er inderdaad echt niets bestaat

Als er inderdaad echt niets bestaat,
was ik veel liever eerder zelf
weggebleven. Met deze

en dergelijke woorden

doofde de tamarisk, de grond
heiligend. Eenmaal op adem gekomen
zweeg de vreemdeling stil. Ook hij
wist weinig meer dan hij verzwijgt
van wat hem is verteld. Het meest
had ik last van de zon, sprak hij

verbitterd.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success