Weer zo'n moeilijke opgave
Altijd maar weer die strijd
Terug bij af, dag in dag uit
Jagen en stressen
Elke dag, ieder moment
Niet als het aan mij ligt
Ik doe het gewoon op mijn manier
Eerst het ene en dan pas het andere
T'is gewoon niet anders
Kan me niet schelen wat een andere er van vindt
Laat ze maar lekker vinden
En als ze het niet kunnen aanzien
Ik lig er niet wakker van
Never nooit meer
Kijk maar eens hoe sterk ik er van word
Rechtop lopen met een grote glimlach
Iedereen zal het zien
Jullie krijgen me niet klein
Gewoon mezelf blijven is mijn motto
Thuis, bij vrienden, bij familie en op het werk
Maar wat ik kan, kun jij ook
Al lijkt het nog zo moeilijk
Al zegt je spiegelbeeld dat je het niet kunt
Kijk dan naar mij
Tegenslagen worden minder
Je hoeft alleen maar jezelf te zijn
En de rest volgt vanzelf
Stuur dus die andere ik maar naar huis
Treuzel niet en kom in actie
En je zult spoedig ervaren
Rechtop lopen met een grote glimlach
Kan ook in jouw dagelijks leventje een gewoonte gaan worden
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
If I was myself...
Again such a difficult task
Always fight again
Back by day, day out
Hunting and stress
Every day, every moment
Not when it lies with me
I'm just doing it in my way
First one and then only the other one
It's just no different
I do not care what another one likes
Let them find them nice
And if they can not stand it
I'm not awake
Never never again
Just take a look at how strong I get
Walk straight with a big smile
Everyone will see it
You do not get me small
Just staying myself is my motto
At home, at friends, at family and at work
But whatever I can, you can
Even though it seems so difficult
Even if you say that you can not
Then look at me
Disappearances become less
You just have to be yourself
And the rest goes by itself
So send the other I'm home
Do not trick and get into action
And you will soon experience
Walk straight with a big smile
Can also become a habit in your daily life
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem