Bu Gece Bulutları Tutuşturdum Sensiz Poem by Ali Temel

***Bu gece bulutları tutuşturdum sensiz
Bu gece bulutları tutuşturdum sensiz
Alev alev yanan kalbimi tuza bastım
Yağmurları yaktım, kadere kahrettim
Yumdum gözlerimi düşlere daldım sensiz
Kalbimin atışları yavaşladı sensiz
Ne zaman, özlüyorum, yoksun yanımda dediğim de
Söylediğim her an, alıştır kendini bensizliğe diyorsun
Ben alışamam ki sensizliğe, yokluğuna
Soluyorum günbe gün, baharım soluyor sensiz
Son bir kez gel soluğunu, kokunu çekeyim içime
Her kokunu, nefesini içime çektiğimde kalayım
Nefessiz kalayım, nefesim kesilsin, kokun içimde kalsın
Nefesimin kesildiği yerde kalayım, gömsünler beni nefesine
Elim kolum bağlansın, dizlerim tutmasın
Şimdi gidiyorsun, sen de git, sensiz bırak beni
Hiç düşündün mü şu koskoca deryada ne yapar bensiz
Hiç düşündün mü yapayalnız kalır bu adam
Sen gittiğinde en ufak rüzgarda savrulur bu adam
Sen hiç düşündün mü en ufak ışıltıda kaybolur bu adam
Haydi git deryalar kurusun, gözlerim kapansın
Yeryüzü çorak çöle dönsün, bastığım her yer çöksün
Haydi git her şey tutuşsun
ALİ TEMEL