Εchos... Poem by Lionara S.t.m.o.l

Ξέρεις απ' αρχής (π ε ί ρ α)
Τί ζητάς σ' αυτόν τον κόσμο;
ξέρεις ή δεν ξέρεις;
Αυτά δεν μαθαίνονται…
Αν δεν ξέρεις, η πείρα δεν θα στο μάθει…
Η πείραθα είναι σαν να ταξιδεύεις, μόνο για να περνάς καλά…

Γλειφιτζούρι ψυχής
Θυμήσου…
Τις στιγμές που άνθισες…
Να μωρέ! Εκείνες που έβγαλες το κεφαλάκι της ψυχής σου να λιαστεί,

έτσι δειλά, έξω απ΄το καβούκι της χελώνας…
Ζήσε κι άλλες τέτοιες!
Αυτές τις παλιέςκάντεςγλειφιτζούρι να λιώνει αργά μέσα σου,
να γλυκαίνει την ψυχή, να την ξεγελά…
Θα τις χρειαστείς!

Μέλλον
Είναι εκατό φορές πιοπραγματικό το μέλλον,
από τοακρωτηριασμένο παρόν,
που είναι κιόλας νεκρό!
Μα ζεις γι' αυτό που θα ‘ρθει…
Κι έτσι ζεις χωρίς να ξέρεις γιατί ζεις.
Ζεις για το ανύπαρκτο!
Εγώ θα ζω για το τώρα που κατέχω…
Τώρα!
Και για πάντα!

Ταγκό
Σαν το ταγκό, σχέση ζωής, ακολουθώ όπου οδηγείς…
Χαρά χορού μοιρασμένη εξίσου…
Ακολουθώ δεν μένω πίσω…
Τα μάτια σου με οδηγούν…
Του κοινού δεν με συγκινούν!

‘Ο, τι σου λείπει
Ότι σου λείπει θα ζητάς και θα το κάνεις τέχνη
Στον ουρανό θ' αναζητάς
Μα μέσα σου το έχεις
Στο κομμάτι τ' απείρου σου όλα τα κατέχεις!

Συσσωρευτής
Από την απουσία σου αντλώ την δύναμή μου
Αν έρθεις λίγο πιο κοντά θα σου την εξαντλήσω!

Νεοέλληνες
Ξεψυχισμένοι άνθρωποι
Στα σύννεφα αράζουν
Μιλάνε μόνο λογικά κανένα δεν τρομάζουν…

Νότες
Νότες που αγγίξαν την καρδιά
Επιβάλλοντας σιωπή στη λογική
και στην αισθητική κρίση…
Πνοή που φουσκώνει την ψυχή!
Όπως το καυτό βλέμμα, έτσι καιη μουσική!