[ΜΕ ΕΙΔΕΣ ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΑΠΟΨΕ ΜΕΣ ΣΤΑ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ…] Poem by Cristina Ali Farah

Με είδες να τρέχω απόψε μες στα ηλιοτρόπια
το πρόσωπο γερμένο και τα χέρια ξερά
Πέταλα και μίσχοι σαν επόπτες φρουροί
λικνίζονται χαστουκίζοντάς με από παντού

Βρες μου ένα ξέφωτο για να ξαποστάσω
τα πρησμένα γόνατα και να τεντώσω τη βρεγμένη μου κοιλιά
στο χώμα. O γαλαξίας ας μου ξαναδώσει
την ανάμνηση των πέντε παιδιών μου που κρατήθηκαν όμηροι.

Ακούω τη φωνή σου και ξυπνώ, πάγος
κι αλάτι σε ρούχα υγρά, πρωινή δροσιά στο δέρμα
Εξατμίζεται και φεύγει ο βραδινός τρόμος
Και πηδάω τα σύνορα, τρελαμένη από φως

Μετάφραση από τα ιταλικά: Αγγελική Πηλίγκου & Βαλέρια Πολύζου
Τεφλόν, τχ. 11, 2014