Με είδες να τρέχω απόψε μες στα ηλιοτρόπια
το πρόσωπο γερμένο και τα χέρια ξερά
Πέταλα και μίσχοι σαν επόπτες φρουροί
λικνίζονται χαστουκίζοντάς με από παντού
Βρες μου ένα ξέφωτο για να ξαποστάσω
τα πρησμένα γόνατα και να τεντώσω τη βρεγμένη μου κοιλιά
στο χώμα. O γαλαξίας ας μου ξαναδώσει
την ανάμνηση των πέντε παιδιών μου που κρατήθηκαν όμηροι.
Ακούω τη φωνή σου και ξυπνώ, πάγος
κι αλάτι σε ρούχα υγρά, πρωινή δροσιά στο δέρμα
Εξατμίζεται και φεύγει ο βραδινός τρόμος
Και πηδάω τα σύνορα, τρελαμένη από φως
Μετάφραση από τα ιταλικά: Αγγελική Πηλίγκου & Βαλέρια Πολύζου
Τεφλόν, τχ. 11, 2014
...
Read full text