DE GEBRUIKER VAN DIT LICHAAM Poem by Runa Svetlikova

Vliegangst is het scherpste protest tegen CO2: thuisblijven en
pissen in de pompbak, gedistilleerd drinken tegen waterschaarste
schepje rijst per dag. Kluizenaar met wilde haren wist het
stilzitten is de beste bescherming tegen pijn. Blijf binnen.

Isolatie is het beste antwoord op hitte, kou, geluidsoverlast en
information overload. Keuzeverlamming wordt lifestyle. Gelukkig is
een leven niet groter dan het blikveld van een oude kat die zich
oppervlakkig ademend steeds kleiner oprolt tot ze in zichzelf verdwijnt.

Kluizenaar vergist zich. Een lichaam kan niet niet bewegen
altijd pompt er iets in rond: verlangen, verlangen en lucht. Sterven is
stilstand is sterven maar zelfs na het zwijgen van de pompen
het verteren van de cellen het verkleuren van de huid

zelfs binnen het dode lijf is er geen stilstand: sterrenstof werd kind
werd kluizenaar wordt sterrenstof wordt opgevreten, meegedragen
laat los, waait steeds verder van de kern, maar waait, beweegt.