De hotelmanager het mie verloaten.
Ik mis hom zo slim dat t pien dut.
Ik mot opnij leren sloapen.
Ik heb zukke prachtege herinnerns.
Wie swommen elke mörn boantjes ien ‘De Parel'
veur hai noar t hotel ging.
Wie laiten onze tanden blaiken,
der brak n schitternde zummer aan.
Wie fietsen veul. Hai zwaaide noar veurbievoarende boten.
t Was ideoal.
Mien zus was blied veur mie dat ik toch nog
ain vonden haar.
Ik wilde alles van hom waiten.
Hai vertelde over zien jeugd, zien moe,
over zien waark as hotelmanager.
t Hotel haar bieveurbeeld 34 koamers.
Hai haar n poar schiere collegoas.
Toun begon ik hom vast te holden
en dat monnen je nooit doun,
dat staait ien ale bouken.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem