DEZE ZACHTE WITTE KAMER Poem by Runa Svetlikova

Blinde Vrouw gelooft te kunnen zien maar was liever
blind omdat ze vindt dat kijken brandt.

Blinde Vrouw volgt de evidente weg, drijft twee handen
voor zich uit om dreigende kansen te slopen.

's Nachts geeft ze elke toevalligheid een betekenis.
's Ochtends vergeet ze dat de betekenis door haar gegeven is.

Vrouw zingt goedkope liedjes en citeert dure filosofen
in een donker dat ze deelt met jou, een wij bij gebrek aan beter
levenslang in deze tijd, dit hoofd, dit lijf.