Duisternis dompelt onze dagen Poem by Elly de Waard

Duisternis dompelt onze dagen
in ongemak van regen
en van klagen; ook hier is het

november en de bomen, hoewel
zuidelijker, kalen
of vervalen in hun eeuwig groen.

Maar het is pas in de nachten
die zoveel intenser zwart zijn
door hun lengen, door het zwarte

van de gaten rond hun sterren
dat de jaren zich verengen
om hun droefenis en spijten

te herhalen: niet de liefde
was te zwaar, maar ons eigen
onvermogen was te groot om haar

te dragen, onschuld is onvoldoende
om ons vrij te pleiten.