EEN GEUR VAN VERBRANDE VEREN Poem by Gerrit Kouwenaar

EEN GEUR VAN VERBRANDE VEREN

Men komt thuis, het is maart, men ontsluit
het verwinterde huis, afzijn gebrek
hebben webben gestrikt, mee-eters verteerd, de uil
door de schoorsteen de dood in gedreven



de vloer vol hulpeloos dons, de boeken kalk
wit bescheten, de glazen aan gruizels
op het eeuwige bed een proper karkas
met machtige vleugels



wat heeft men gedaan vandaag?
takken geraapt, de kwijnende vlier beklaagd
vuur gestookt van afval -

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success